Een breast collar...

Soms kan ik me wel eens verbazen over hoe dom mensen soms kunnen zijn maar ik lijd aan het hetzelfde euvel (regelmatig zelfs): western hoofdstellen, zadels en dus ook breast collars zijn hier vaak prachtig versierd, het leer is bewerkt met zilverbeslag, strass stenen enz en ik dacht dat ze dus min of meer voor de sier waren zover ik er al ooit over nagedacht heb. Met het zadel dat wij kochten kwam ook een breast collar, ook mooi bewerkt leer en die hing ter decoratie in huis eigenlijk. Hing.....

Na 1.5 jaar is Kay -onze vorige hoefsmid- terug van haar religieuze missie en dus zagen we elkaar vorige week na al die tijd weer, hartstikke leuk en het leek mij erg handig dat zij dan maar met Boy zou gaan rijden (Red loopt nog steeds niet helemaal gemakkelijk dus dat leek ons niet zo verstandig hem nog te vragen) en ook om Cherokee rijklaar maken. Ze kan lezen en schrijven met paarden en traint ze ook beroepshalve op een zeer vriendelijke -natural horsemanship- manier, dus kun je beter treffen ? nadat ze een tijdje grondwerk met Boy had gedaan was het tijd om hem te rijden, zijn "race gedrag" moet hem echt afgeleerd worden en gelukkig leert hij snel. Gisteren was Kay er weer om met hem en Cherokee aan de slag te gaan, omdat ik ook zou gaan rijden hadden we mijn zadel (zonder breastcollar dus) op Boy gelegd en dat ging allemaal prima. Tot in volle galop in een bocht de singel los raakte of we weten eigenlijk niet eens precies hoe en wat er gebeurde maar Kay kwam netjes op de grond terecht maar het zadel dus onder Boy zijn buik. Hij was in totale PANIEK, het zadel heeft in 5 minuten tijd wel 60 schoppen gekregen van zijn voor en achterbenen en gelukkig had Kay hem nog vast aan een lange lijn totdat hij eindelijk kalmeerde. Arme Boy was drijfnat van het zweet, zijn ogen puilden uit en hij stond te hijgen als een .... juist: paard.

Ik had zo'n medelijden met hem maar gelukkig besliste zij op dat moment het juiste: haar zadel halen en nadat hij helemaal gekalmeerd was gewoon weer verder rijden en dat ging prima. Gelukkig niemand gewond en dat van mijn zadel de dikke leren stijgbeugelriem is afgescheurd geeft niets, het wordt weer gemaakt en is komende week zaterdag klaar. Ik heb mijn leren breast collar van de muur gehaald en lekker dik in het vet gezet want voortaan wordt hier alleen nog met breast collar gereden, die voorkomt dus dat een zadel onder een paard zijn buik terecht kan komen (weet ik nu dus pffff) We gaan er nu eerst en vooral aan werken om Boy wat minder schrikkerig te maken want hij schrikt soms echt van zijn eigen schaduw en na een paar uur trainen met hem kun je al zien dat het veel beter gaat. Echt super hoor !

Nog een paar maandjes dan ben ik jarig en ik heb zulke mooooooie collars gezien ! met glinsterstenen erin, ik denk dat die prachtig zal staan op Boy of Cherokee ;-) ;-)

Op een van de foto's Kay aan het grondwerk met Boy en op de link nog wat filmpjes nadat Kay haar eigen zadel erop had gelegd en verder is gaan rijden met hem. Is het niet geweldig eigenlijk dat dat "gewoon" in onze achtertuin is ?

http://s165.photobucket.com/albums/u80/hollandranch/Januari%2029th%202011/

nog groter

Marley is weer wat groter geworden.

Kassa 13

Ik heb een haat/liefde verhouding met Walmart, ze verkopen sinds kort potten met haring in roomsaus en zoet/zure haring, een beetje vergelijkbaar met de hollandse rolmops maar dan in stukjes en minder zuur maar hoe dan ook VERRUKKELIJK ! Ze verkopen daar ook het enige brood wat ik hier lekker vind: French Loaf, met frans brood heeft het weinig te maken maar het heeft een soort van taaie korst en geen zoete smaak, ben ik ook blij mee dus. Afgelopen zaterdagmiddag gingen we naar Walmart, s'morgens kwam hier nog iemand een auto afleveren en doordeweeks komt het er helemaal niet van dus proberen we in ieder geval an en toe op zaterdag dat soort dingen te doen, op zondag is het personeel bij Walmart namelijk helemaal verschrikkelijk en het aantal kassa's wat dan open is nog erger. Helemaal blij met mijn potten haring en mijn stokbroden die ze van beide nu eindelijk wel voldoende op voorraad hadden + een kar vol met honden-katten-en mensenvoer toog ik naar de kassa. En jawel hoor, op een stikdrukke zaterdagmiddag zijn er van de meer dan 20 kassa's slechts 7 open ! Dikke rijen voor elke kassa en dat is het haatgedeelte van mijn verhouding met Walmart. De bejaarde cassiere lukte het net aan om 4 artikelen te scannen in 1 minuut en dat was echt een record voor haar (piep.......................piep...................piep......................piep) en ze wist het verschil niet tussen bonen en jalapeno pepers en ook het verschil tussen een perzik en een appel was haar niet helemaal duidelijk. Ik stond dus bij kassa 13 en dat heb ik geweten, het duurde een half uur voor ik eindelijk aan de beurt was.... tenminste de mevrouw voor mij moest nog afrekenen en dat ging dus ook niet. Het dikke verwende mexicaanse ventje dat ze bij zich had stond zich ondertussen vol te vreten met Walmartsnoepgoed terwijl moeders met haar moeder erbij (die ineens geen woord engels meer sprak) mobiel stond te bellen (met een uiterst fancy cellphone) naar wie dan ook waarom haar bankpassen het "ineens" niet meer deden.

Ik hoorde de cashier bij poging 5 vertellen "mevrouw er staat nog 10 dollar op uw kaart, dat is niet voldoende", bij kaart nr 2 / poging 9 stond er nog $ 13,-- op en ook dat was niet genoeg, in haar portemonnee had ze nog $ 3,-- en checks had ze blijkbaar ook niet meer. Die zullen wel "hot" geweest zijn. Ik kan er met mijn pet niet bij dat je een volle kar boodschappen gaat halen en je weet niet dat er geen geld op geen enkele rekening staat en ook niet in je portemonnee zit. Misschien zou ik medelijden moeten hebben met zo iemand maar dat kon ik niet meer opbrengen. Inmiddels groeide de rij achter mij gestaag en ik was niet de enige meer die het "mexicaanse obstakel" verder dan de maan weg wenste. Er kwam nog een nerveuze Walmart manager aan te pas want de kassa was inmiddels ook op tilt geslagen van alle mislukte betaalpogingen van die mevrouw en eindelijk (!) toen de melk in mijn kar bijna zuur begon te worden en ik mezelf meerdere malen had afgevraagd of er straf op staat als je wegloopt terwijl je boodschappen op de band staan besloot de Walmart manager zenuwachtig gebarend dat "die mevrouw" maar beter naar de klantenservice kon gaan om daar af te rekenen (als dat nog ging). Dat was voorlopig de laatste keer dat ik op zaterdagmiddag bij Walmart ben geweest, volgende keer misschien maar om 7 uur 's morgens de auto in, ze zijn toch 24 uur per dag open ;-)

zo dan ! 6 januari voor het laatst geschreven

"Moest" Hans ineens een blogje gaan verzinnen ;-) er valt ook weinig bijzonders te vertellen op het moment. Hoewel... we hebben nog een kapotte waterleiding gehad in huis (het had niet eens gevroren) weer waar we de kraan vervangen hebben in de kleine badkamer. Grrr en dat om 6.30 uur in de ochtend, ik zag dat de kraan lekte op zijn aansluitingen en draaide dat ellendige plastic koppelingetje nog even aan en PSSTTTTT die slappe plastic troep breekt af en 1 grote fontein daar ! Dan is het ineens heeeeel hard rennen helemaal vanuit het huis naar de weg om de hoofdleiding dicht te draaien in het halfduister buiten. Maar dat is gelukkig weer gemaakt en nu gebruik ik die badkamer even niet meer voor het geval die andere slappe koppeling het ook nog gaat begeven en we weer een fontein in huis hebben. Volgens mij rust er een vloek hier op waterleidingen inmiddels. Rep zijn trailer (die in de verkoop stond maar nu eerst gerepareerd moet worden) heeft ook bevroren leidingen gehad, en ik had het water nog wel allemaal afgetapt, van elke kraan en het toilet, dus ik begrijp er helemaal niets van hoe dat nu kan, na de vorst (we hadden wel -7 Celsius zonder wind dus pffff) draaide ik de kraan open om te kijken of alles nog goed werkte. Nou niet dus.... ik doe de trailerdeur open en ik hoor water stromen, onder het toilet vandaan (ook weer van die nare dunne plastic leidingen allemaal en plastic koppelingen) grrr en in het gootsteenkastje gutste het water ook langs het wandje. Ik heb de watertoevoer afgesloten daar, de natte bende opgedweild, de deur achter me dichtgedaan en ben er sindsdien niet meer geweest, even genoeg ervan. We laten Red het wel maken van de week of volgende week.

We zouden vandaag weer een container laden maar vanwege ML King Jr day werd het woensdag, ik al helemaal blij want we laden 1 auto en de rest pakketten: er staat een VRACHT in de opslag ik kan mijn achterste niet meer keren daar en moet inmiddels over dozen heenstappen zelfs. In de barn en de andere opslag staan nog grotere dozen/pallets die meegaan. Zul je zien dat als de dozen je tot aan de lippen staan - om het zo maar even uit te drukken- we nog een dag later gaan laden.... Vandaag hebben USPS, UPS, Fedex en de dealer er ook nog een schep dozen bovenop gedaan, morgen nog 1 dag dozen die er bij komen en dan gaat het voorste gedeelte van de opslag, de barn en de andere opslag waar alles klaarstaat helemaal leeg ! Gelukkig duurt het nooit lang die leegte want er komt weer het een en ander aan aan pakketten en vracht ;-) want het is naast ons werk toch zeker ook vooral wel hobby eigenlijk.

Vanwege de regen, het heeft zelfs bijna 1 hele nacht en 1 hele dag aan 1 stuk doorgeregend (echt koud en hollands weer brrr maar die regen was een zegen), is het pondje van de paarden heel aardig opgevuld weer dus daar zijn we erg blij mee. De paarden ook, kunnen ze weer lekker rollen in de kleiblubber want daar krijgen ze van die heerlijk zachte haren van (als de kleikorsten eraf zijn ;-)

Het groeit

Bianca ligt net op bed en zie dat ons Blog weer zwaar verwaarloost word. Maar het valt ook niet mee om het te blijven vullen zonder dat het een herhaling word van dagelijkse belevenissen. We hebben het hele weekend regen gehad, eindelijk, zelfs de koi's spoelen bijna uit de vijver. Red, onze monteur loopt scheef, is overreden door zijn eigen paard maar werkt stug door. We hadden bijna de oude caravan van Rep verkocht, bleek er opeens een lekkage in te zitten, dus uit de verkoop en weer zien hoe we dit gaan fixen. Ik ga nu ook pitten, is bijna 1/2 12 en betreft Marley "het groeit".

een vieze gebeurtenis....

Wie niet tegen horrorverhalen kan: skip dit blogje dan maar ;-)

Afgelopen nacht hoorden we een pickuptruck door de berm vooraan de weg ploegen, het ding maakte een geluid als een Peterbilt truck dus dat valt wel op rond die tijd. Hij keerde nog een keer om en ploegde weer door de berm in het pikkedonker. Wij vroegen ons al af wat er aan de hand was maar even later verdween hij richting dirt roads dus we geloofde het verder wel. Vanmiddag moest ik even naar het dorp en daar lag dus een doodgereden jong hert aan de overkant van de weg maar wel dicht bij onze oprit en daar komen dus gieren, kraaien, zwerfhonden en Jason op af want Jason weet nu hoe hert en hertenbotten smaken en dat is blijkbaar erg lekker en bezoek van soortgenoten vind hij ook altijd erg leuk. We willen dus niet dat die grote zwarte sukkel van ons doodgereden wordt want als je even 1 seconde niet oplet steekt hij in dat soort gevallen zonder te kijken de weg over. Dus besloten we dat we het lijk maar op moesten gaan ruimen dan. Dus dikke handschoenen aan, Hans zijn pickuptruck (gna niet mijn Ranchero dus ;-) mee en het dode hert aan de poten opgepakt en in de bak van de pickup gelegd. Een goede 100 meter verderop is een fikse ditch/greppel waar toch niemand in de buurt woont dus daar stopten we om het hert te dumpen want we wilden het niet hier begraven omdat we "opgravers" hebben tegenwoordig en zin om een kuil te graven van 1x1x1 meter diep hebben we ook niet.

Dus daar liepen we met het hert om het wat verder van de weg af in de ditch te gooien, alleen had ik deze keer een achterpoot beet en behalve de stank die ervan af kwam hoorde ik ook een vies nat geluid en ik zeg tegen Hans toen we er bijna waren (eerder had ik het nog niet gezien) " getver zijn darmen hangen er helemaal uit aan de achterkant" en wat doet Hans..... die laat dat beest direct vallen ! SPLETS op de grond, ik kon nog net een grote sprong maken anders had ik mijn laarzen weg kunnen gooien zoveel spetterde er in het rond, de stank was niet te harden. Ik heb nog even geroepen " -censuur- DAT DOE JE TOCH NIET ??!! IK HAD DAT BEEST NOG VAST! " We zijn rap in de truck gestapt en naar huis gereden alwaar Hans het al opgedroogde bloed met veel zeep uit de bak heeft moeten spoelen, helemaal zelf ;-) ;-)

Rustig start

Nogmaals iedereen de beste wens en we zijn rustig 2011 ingerold. Bianca heeft weinig te melden en ik eigenlijk ook niet, dus plaatsen we wat leuke plaatjes van onze farm animals ;-)

Eindejaarsopruiming

Het is druk (what's new ? ;-) Gisteren de laatste container voor dit jaar geladen. Ik heb een nieuw boekhoudpakket hoera ! dat ben ik aan het inrichten voor het nieuwe jaar zodat we tenminste zonder erg veel moeite -hoop ik- kunnen bijhouden wat er van al onze creditcards wordt afgeschreven want wat een gedoe is dat elke keer. Het ene bedrijf schrijft direct af op het moment dat je besteld, dat sommige onderdelen nog maanden in backorder staan houden ze geen rekening mee. Het andere bedrijf schrijft af per zending dat is wel zo netjes maar o zo onoverzichtelijk als je daar 6 orders hebt lopen en dat verdeeld over een leuk aantal creditcards die dan weer afschrijven van verschillende bankrekeningen. Af en toe ben ik het spoor een beetje bijster ervan. Een groot deel van onze klanten heb ik al in het nieuwe pakket gezet, het grootboekschema is klaar dus ik ben lekker bezig ermee.

En als het allemaal lukt kan ik met dat nieuwe pakket zelfs op het moment dat ik een order invoer met 1 druk op de knop een faktuur uit laten komen maar zover ben ik nog niet ;-) en dat zal wel niet zonder een paar lelijke woorden gaan denk ik tegen die tijd.

De stapel papier op mijn werkplek begint aardig te slinken, nu die ellendige bakjes nog met de sticker "opruimen" want die zitten nog akelig vol maar gaat ook goed komen.

Dat helpt wel zo'n puppy in huis die om 5.30 uur 's morgens zit te gillen voor de slaapkamerdeur, ik zet hem dan buiten (Hans doet dat om 3 uur snachts ha ha) en dan ga ik lekker koffie zetten en aan het werk dus zo doe je heel wat op een dag ;-)

Een ruime week geleden ging het alarm van de septic van de campground af, het is een 1000 gallon tank en die zat heel erg vol, dus verschillende septic"suckers" gebeld maar dan zaten we weer niet in de regio, de ander moest maar zien of de chauffeurs kwamen opdagen op die dag dus kon geen afspraak inplannen en er was er zelfs een die niet reed als het regende (??) en we hebben de komende dagen zowaar wat kans op regen, zul je altijd zien dan. Gelukkig na een week zoeken vonden we er gisteren een die direct terugbelde en dezelfde dag nog kwam, ik kon die man van die tankwagen wel zoenen zo blij was ik dat hij direct kon komen.

De septic van het huis hebben we als eerste laten legen want de camping woont alleen Don nog dus als de septic van de camping niet helemaal leeg zou gaan is dat niet zo'n probleem. De tankwagen heeft maar een beperkte capaciteit en 2 tanks legen was net iets te veel.

En terwijl ik daar met de chauffeur stond te kletsen over de enge beestjes die in de septic wonen en hoe het kwam dat er zoveel water in de septic stond terwijl er meer "sludge" in zou moeten zitten verdwenen letterlijk de resten van campinggasten uit het verleden al slubberend en bobbelend via de grote slang in de tank van de vrachtwagen...... Tina die dagelijks 2 x in bad ging om zich te ontharen, "Lovable Larry" die met zijn 3 tanden alle serveersters in Buffalo een huwelijk in het vooruitzicht had gesteld en dus zeer geliefd was totdat hij met de noorderzon vertrok, de 2 "gays" die een tijdje in de Woodstock airstream hebben gewoond en waarvan een toch niet zeker wist of hij nu liever een vriend of vriendin had (ruzie hebben ze gehad !), de timmerlieden die zodra ze hun check hadden een trucklading bier kochten, het voor de 2e keer getrouwde jonge stel die elkaar de tent uitvochten hier, Donald waarmee ik de waterwell in het weiland heb gedrilled, het oude mannetje dat (onder onze etenstijd ongevraagd op onze veranda kwam zitten en) vol trots vertelde dat hij zijn RV al ik-weet-niet-hoeveel jaar had en nog nooit ! het toilet erin had gebruikt voor een grote boodschap, dat deed hij altijd op een camping enz enz We hebben al met al heel wat gasten gehad en velen kan ik me niet eens meer herinneren.

Ze zijn nu allemaal verdwenen in de Sewerplant van Groesbeck, bye bye allemaal en we zijn bijna klaar voor een heel nieuw jaar !

Of we nog bloggen dit jaar is twijfelachtig, UPS heeft net weer een vracht dozen gebracht dus daar gaan we zo mee aan de slag weer. Dus voor iedereen alvast:

HAPPY NEW YEAR !!

Marley en katten in een doos

Marley doet het goed, is erg speels, heeft scherpe tanden en is van weinig dingen onder de indruk. ;-) De buitenkatten zitten vaak alle 5 in een doos die op tafel staat, vooral nu het een wat koude dag is. Happy Christmas

En onze kerst begint al goed: het regent !!! eindelijk ! hoera !!

ho ho ho let is snow ?

Grote delen van Europa, heel Nederland in ieder geval geloof ik ;-) en de helft van de USA is wit van de sneeuw. En hier.... uhhh we hebben al een veel te droge zomer gehad en de laatste regenbui kan ik me niet eens meer herinneren zo lang is het geleden. Alles is stof buiten, als het hard waait hebben we echt zandverstuivingen hier.

Vandaag hadden we bijna de korte broek aangetrokken, Hans heeft in ieder geval weer een zak verschrikkelijk chemisch gekleurde waterijsjes gekocht. De gevoelstemperatuur was iets van 30 graden Celsius ;-) We hebben dus de airco maar weer eens aangezet in huis want Marley had het heel erg warm, en wij ook eigenlijk wel. Dus zijn we best een beetje jaloers op al die mooie witte plaatjes want een witte kerst is natuurlijk altijd wel erg leuk- behalve op de wegen meestal- maar bovenal, als het smelt is het NAT. Wat een luxe zou dat zijn ! Voorlopig zit er geen verandering aan te komen behalve vrijdag weer een koufront, dan krijgen we weer wat nachtvorst en dat is het dan wel weer.

Gisteren met Marley naar de dierenarts geweest, tjonge wat kan zo'n klein beestje grommen, en gillen ook. Maar het is dan ook niet zo fijn als ze een stokje in je achterste stoppen om te kijken welke wormen er in zitten, dan nog een prik en 2 wormtabletten en het bal was compleet. BOOS ! om niet te zeggen WOEDEND was hij. De dierenartsen hebben er wel erg om moeten lachen, volgens hen komt het omdat hij uit een groot nest komt en dan is het vechten voor een plekje. Maar met een goede opvoeding komt het wel goed met hem. Hij is ieder geval hartstikke gezond dus dat is mooi. Hij was gisteren de rest van de dag niet meer te genieten ook, pas om 11 uur 's avonds ging hij dan eindelijk slapen en heeft zelfs in zijn slaap nog liggen grommen. Gelukkig gaat het vandaag een stuk beter met hem.

En zit ik net buiten in de schemering van mijn cigaret te genieten komt een van die grote wasberen de hoek van het huis om, kijkt mij aan en ik weet bijna 100% zeker dat het Koen is (van Koen de raccoon van een lang geleden blogje). Toen ik hem zachtjes riep kwam hij naar me toe lopen en ging naast mijn been op zijn achterpoten staan om aan me te snuffelen en zat mij echt aandachtig aan te kijken. Al wilde ik het wel graag maar heb het toch maar niet gedaan: mijn hand uitsteken om hem aan te raken. Ik ben ook niet dol op injecties en na de boze waarschuwing van de buurman van toen hoeveel prikken ik nodig zou hebben (akelige prikken) om geen hondsdolheid te krijgen. Ik heb maar gewoon de bak met kattenbrokjes voor hem op de grond gezet zodat hij lekker op zijn gemakje kan eten.

Marley in aktie

Marley and us

Jason is een grote lab x nog iets en de 2 teckels zijn een stuk lichter van gewicht en natuurlijk veel kleiner dan Jason dus samen spelen is een beetje lastig vaak. Teckels worden erg boos als ze omgegooid worden namelijk ;-) Met elke grote zwerfhond die hier op bezoek komt is Jason blij dat hij kan spelen, wij minder want die rennen altijd de weg weer op en Jason erachteraan. Dus liever geen zwerfhond in huis. We hadden het al meerdere keren erover gehad, zullen we nog eentje bij nemen maar uhhh neee, zo'n gedoe weer zo'n kleintje in huis maar ook wel heeeel erg leuk.

Bij de funnelcakekraam op de vlooienmarkt vanmorgen kwamen we elkaar weer tegen, Hans en ik: "heb je die labradorpuppies nog gezien ?" jazeker ! "zullen we nog even gaan kijken daar ?" ja ! En dan til je er een op en die drukt zijn natte snuit in je nek en piept een beetje tja daar kun je geen nee tegen zeggen meer ;-)

Ze zagen er heel goed uit, en lagen lekker in het zonnetje te spelen en te slapen. Grote voerbak en vers water en dat zegt al genoeg daar, de eigenaresse vertelde ook dat het een ongelukje was tussen haar hond en een buurhond en hoppa: 12 puppy's rijker was ze pfff Dat ze volgens haar hun eerste injectie en wormenkuur gehad hebben geloven we wel, maar toch gaan we komende week even met hem naar de dierenarts voor hartwormtabletten, nog een paar prikjes meer. Voorkomen is beter dan genezen tenslotte.

Het is een kruising tussen een labrador en een Pyrenees berghond en die worden ongeveer formaat Jason of wat groter hoewel hij nu nog heeeel klein is, en erg brutaal ook wel. Hij heeft al kennis gemaakt met de katten buiten, maar die zijn zo gewend aan honden dat hij de eerste kattenkopjes al gekregen heeft, hij heeft samen met Jason uit 1 bak gegeten want dat van Jason was een stuk lekkerder blijkbaar, nog een paar bladeren van een kamerplant gerukt (die staat nu elders waar hij niet bij kan) nog meer troep gemaakt in huis, en daarna is hij letterlijk omgevallen van de slaap. O ja, en hij lijkt wel een beetje op het puppy uit de film Marley and Me en dus heet hij..... Marley.

Waar blijft de tijd weer eens

Vanmorgen lag Cherokee lekker te zonnen en ik bedacht me opeens de laatste foto die we van haar hebben met mij erbij is alweer van een tijdje terug. Dus ik gezellig bij Cherokee gaan zitten -dat doen we wel vaker zo knuffelen want het is net een grote hond- en toen ik de foto's zag op de compuut en vergeleek met die we al hadden dacht ik ineens: WOW wat een verschil is dat zeg, ze is veel groter geworden dan ik dacht, maar minstens zo lief nog.

Zie hier de kleine foto: van een zomer ergens 2 jaar (?) geleden en de andere 2 foto's van vanmorgen, het is ook een stukje frisser dan toen ;-)

Living in a trailer house deel 1

Soms realiseren we ons ineens weer dat we in een "trailer house" wonen, want ondanks de leuke porches voor en achter, al het houtwerk aan de buitenkant en de binnenkant verandert er niets aan hoe het huis gebouwd is tenslotte. En dat is een heel groot verschil met de stenen huizen in Nederland die meestal ook nog dubbelsteens zijn en ik dacht: dat is nou best eens een leuk onderwerp om wat blogjes van te maken want voor ons is het inmiddels al heel normaal geworden eigenlijk. Van veel huizen, net als de onze, kun je bijna niet meer zien dat ze eigenlijk op een enorm metalen frame staan en van 2 stukken aan elkaar zijn gezet. En er zijn echt heel erg leuke Trailer Houses te koop. De "double wides" zoals wij dus hebben worden over de weg vervoerd in 2 delen, het zijn erg GROTE transporten en op de plaats van bestemming worden de 2 delen op blokken gezet en tegen elkaar aan geplaatst. Dat ons huis niet naadloos aansluit in de huiskamer kwam ik achter met het leggen van de houten vloer toen de schroeven op de "middennaad" van het huis in het niets bleken te schroeven ;-) er zit -schat ik- een opening tussen de 2 vloerdelen van het huis van zeker zo'n 5 cm. Maar met die houten vloer eroverheen en de vloerbedekking die daar nog onder ligt ter isolatie zie je daar niets van ;-)

Nu het hier ook pittig afgekoeld is (voor ons is 10 graden al erg koud en alles daaronder is heeeeel erg koud) en de vloerverwarming op hete lucht doet het niet erg goed tot de "master bathroom" de grote badkamer naast onze slaapkamer. In het "kleine badkamertje" is het wel lekker warm maar was al heel lang de kraan stuk, de diverter die bepaald of het water uit de douchekop komt of gewoon uit de kraan is maar een ielig stukje plastic en was dus lang geleden al afgebroken. Gisteren heb ik een nieuwe kraan gekocht, speciaal voor Mobile Homes, kwalititief net zo slecht als de vorige maar iets anders is er niet te koop tenzij je alle leidingen en aansluitingen gaat aanpassen en daar beginnen we dus maar niet aan. Het zag eruit als een fluitje van een cent, en dat was het ook: aan de achterkant van de "muur" (lees dubbele plank) waar de badkraan in zit is een houten plankje wat je loshaalt, vervolgens zie je dus een gat in de houten wand met daarachter de plastic leidingen en plastic aansluitingen. De aansluitingen losgedraaid, nieuwe kraan erop en weer aangedraaid en de hoofdleiding buiten aan de weg weer opengezet en toen hadden we een FONTEIN achter de muur natuurlijk. Gelukkig was Red er ook en met zijn tangen en 4 handen hebben we de boel weer waterdicht gekregen want als je de plastic aansluitingen aandraait draait ook de plastic buis van de waterleiding mee in de dubbele muur. Voor de zekerheid heb ik het gat nog maar even opengelaten tot ik 100% zeker weet dat het niet meer lekt en zo kan het daartussen ook nog een beetje opdrogen, het waait in ieder geval wel daar tussen die muren dus volgens mij is dat ook niet helemaal goed ;-) Nu maar hopen dat er geen enge beestjes uit komen kruipen brrrr

Hoera hij is weer beter !

Het witte harige monster is er gelukkig nog ! hoera ! Vorige week was hij er zo naar aan toe dat we dachten dat hij het niet meer ging redden, binnen een paar dagen van niezen naar doodziek. De 1e Penicilline injectie leek niet te werken maar na de 2e begon hij een klein beetje op te knappen, ik heb hem met geweld moeten voeren met een spuitje in zijn bek en rundvlees bouillon getrokken voor hem om hem te laten drinken (ook met een spuitje in zijn bek) want hij wilde helemaal niets meer, alleen maar zitten en liggen. Gelukkig was hij voor het weekend al weer zo opgeknapt dat hij alweer naar buiten wilde anders waren we niet eens weggegaan maar hij heeft net weer lekker zitten eten want dat gewicht is er eerder af dan aan.... bij een kat dan ;-)

Op de foto is hij alweer beter maar omdat ik net geflitst had was hij bijna van zijn keukeneiland afgevallen met zijn ogen dicht. Het is toch een beetje een kneusje maar erg lief.

Mexico Mexicoooohoooo

Maandagmorgen zaten we al vroeg in de auto naar Mexico, Red die op ons huis paste, pakketten en vrachten in ontvangst zou nemen etc was er ook al om 6 uur. We hadden na alle enge verhalen en waarschuwingen de veiligste grens overgang gekozen: Eagle Pass naar Piedras Negras, na zo'n 7 uur rijden waren we er, auto geparkeerd aan de Texaanse kant, vervolgens lopend de brug over de Rio Grande over ivm eventuele wachttijden die je met de auto wel hebt. Piedras Negras is echt leuk om te zien, we hebben ons ook helemaal niet onveilig gevoeld, integendeel, je krijgt er eerder zo'n zomervakantiegevoel (het was ook nog erg warm daar) Zoveel tandartsen als daar zitten heb ik nog nooit bij elkaar gezien, een complete straat vol met posters met de prachtigste gebitten dus wie weet.... Piedras Negras is volop in verbouwing, ze zijn een plein aan het maken met verschillende kunstwerken, erg leuk om te zien. Daarna de paspoortstempels gehaald en terug de brug over naar US immigrations voor onze nieuwe I-94 (die elke 2 jaar vernieuwd moet worden ondanks dat je een visum hebt). Om een erg lang verhaal kort te maken: we kregen van US immigrations vrij kortaf te horen dat zij ons geen nieuwe I-94 gingen geven, eerst omdat die nog geldig was (je mag die ook niet laten verlopen). Op onze constatering dat we dan op de dag dat die zou verlopen terug zouden moeten komen voor een nieuwe was ons bezoek aan Mexico ineens niet "meaning full" (ik durfde niet te vragen of een kies laten trekken daar dan wel meaning full was ;-) Maar we moesten ! het online ! aanvragen ! gewoon ! op de computer ! dat was voor iedereen ! gemakkelijker !

Als ik me voor mijn werk zo moest gedragen naar mensen die mij netjes tegemoet treden nam ik op staande voet ontslag, ik zou me diep schamen.

Maar ja, als je daar staat kun je maar het best je mond houden, ze kunnen je weigeren de US in te laten en dat is toch erg vervelend als je je auto aan de andere kant van dat grote hek op Amerikaanse bodem ziet staan. De border patrol die ons later aanhield waren wel zeer aardige amerikanen en ook zij begrepen helemaal niets van de onwil van hun "mexicaanse/amerikaanse collega's. We zouden volgens hen nog wel Del Rio kunnen proberen maar als je al een stempel in je paspoort hebt dat je een uur daarvoor ook in Mexico geweest bent dan zit je waarschijnlijk in het "verdachtenbankje" dus dat hebben we maar niet gedaan. We waren om 10.30 uur 's avonds weer thuis, enigzins afgedraaid wel. Dus dinsdag eerst maar geprobeerd om online de aanvraag voor een nieuwe / verlengde I-94 in te vullen, na heel wat bevroren schermen op de compuut op de site van de USCIS en mijn humeur wat zeer ver beneden peil was inmiddels heb ik de applicaties maar geprint (35 pagina's voor de 1e voor Hans, 6 pagina's met de 2e aanvraag voor mij want dat kan natuurlijk niet op 1) en instructiespagina's die ongeveer een boek zijn bij elkaar en de rest van de dag besteed aan het invullen van het papierwerk, 2 checks erbij want elke applicatie kost $ 300,-- ongeveer..... goedkoper kunnen ze het niet maken....

Het is in ieder geval op de post naar het USCIS kantoor en we horen wel hoe het verder afloopt weer.

Gisteren zijn we druk geweest verder met de mail- en dozen achterstand weg te werken want dat is heel behoorlijk wat er dan zo binnenkomt in zo korte tijd.

Vandaag is het Thanksgiving, maar we werken gewoon want te veel te doen nog, heerlijk hoor gewoon thuis en lekker aan het werk! Maar de kalkoen doen we wel aan mee, alleen de borst dan, anders moeten wij en de honden nog een hele week kalkoen eten ;-)

Vanmorgen was het nog zeker 25 graden Celsius en vanmiddag zie ik ineens dat de ramen in huis beslaan, is het ineens nog 10 graden buiten met wind brrrrr Vannacht rond het vriespunt is dat wat.

bandieten !

We hadden dus die 2 raccoons maar die hebben we niet meer gezien, nog wel 1 van hetzelfde formaat dus ik hoop niet dat die ander nu ergens een nestje heeft al zijn ze nog zo schattig.

De raccoon die nu nog regelmatig komt eten ergert zich een bult aan het geblaf van Jason achter het glas, uiterst verstoort kijkt hij achterom want hij kan niet eens rustig het kattenvoer opeten en daar heeft hij nu wat op gevonden blijkbaar..... hij neemt de voerbak mee ! De eerste keer begon ik aan mijn eigen verstandelijke vermogens te twijfelen toen ik naar buiten keek waar 5 minuten eerder nog 2 voerbakken stonden en ineens nog maar 1. Ik had dat ding toch niet mee naar binnen genomen zeker ? maar neen, ik kwam de lege voerbak de andere ochtend tegen aan de zijkant van het huis, daar zit de logeerkamer en komt niemand om daar door het raam te kijken of er iets in de tuin aan de hand is. En nu net is er weer een vrij grote vierkante plastic etensbak verdwenen waar nog wat kattenvoer in zat, die zal morgen ook wel ongeveer op diezelfde plek liggen denk ik. Als ik daar toch eens een foto van zou kunnen maken.

Toch wel nieuwsgierig heb ik maar eens op internet gezocht op stelende raccoons en wij hebben nog nette "jongens" hier, want......bij anderen stelen ze schoenen, tuingereedschap, gooien tuinmeubilair ondersteboven, krijgen deksels van potten kortom een hele berg "raccoonkwaad" kunnen ze uithalen, ze gooien het niet altijd ergens anders op de grond, ze kunnen het ook meenemen een boom in. Op internet staan heel wat leuke foto's van hoe ze bij eten komen ;-) waarvan ik er een paar hierbij heb gezet.

Gelukkig laten ze wel de kippen met rust (knock knock)

De jacht

Afgelopen weekend is hier het jachtseizoen op herten weer begonnen voor volwassenen met geweer, het weekend daarvoor was het al geopend voor kinderen met geweer. Wij jagen zelf niet en ik hoef het ook niet te zien, bij ons zijn ze veilig op het weiland en in het bos maar een tegenstander van het jagen hier ben ik niet. Er zijn nu eenmaal veel te veel herten hier en er mag niet ongelimiteerd geschoten worden, per jager 1 of 2 herten. Jagen op een deer lease wat ook veel gedaan wordt kost behoorlijk wat geld. Naast het voeren van de herten kost een paar weken per jaar jagen zo'n $ 4000 a $ 6000,-- voor een lease. En er wordt wat af geleasd hier want jagen wordt hier met de paplepel ingegoten.

We hebben hier zwerfhonden: die zijn zielig en we hebben (half)wilde honden: die zijn eng, echt eng en gevaarlijk bovenal. Ze kennen de gewoontes van mensen en durven zodoende dicht bij huizen te komen, ze opereren in kleine groepen en grijpen kalfjes, jagen vee (en soms ook paarden) de dood in en nog meer ellende.

Vanmorgen was het een geblaf en gejank een stuk verderop buiten,meer dan erg.. Het bleef maar doorgaan en klonk echt als honden die "iets" aan het opjagen zijn of in het nauw hebben gedreven. Toen ik naar de punt van het weiland liep vanwaar we uitzicht hebben op het Moore lake stond daar een Big Buck (groot mannetjeshert) in het water een tiental meters van de kant met op de kant rennend een groepje van 5 joelende honden die probeerden het hert te pakken. Een paar stonden in het water maar durfden niet dichterbij te komen en dat grote hert stond daar maar en kon blijkbaar niets meer doen. En daar heb ik toch wel zo'n hekel aan ! als ik een geweer zou hebben en goed zou kunnen schieten zou ik niet weten wat ik het eerst zou moeten kiezen, het hert was overduidelijk niet in orde en was beter af als het uit zijn lijden werd verlost. Dus de buurman maar gebeld, dit was niet om aan te zien zo gemeen die honden waren, hij was er in minder dan no time gelukkig en blijkbaar is het hert toch gevlucht toen hij begon te schieten. Of het beest was aangeschoten door jagers, aangereden of gepakt door de honden was niet duidelijk, wel dat hij een achterpoot meesleepte zei hij. De honden hebben nog 1 keer geprobeerd het hert te pakken toen het eenmaal op de kant was maar na nog een paar geweerschoten namen ze rap de benen. Volgens de buurman had hij helaas in de haast zijn "big rifle" niet mee meegenomen, waar hij een stuk verder mee kan schieten, anders had hij het hert wel doodgeschoten en nog een paar honden ook. Maar nu loopt dat hert dus nog ergens rond en hopelijk wordt hij weer snel beter of gaat hij snel dood (liefst het eerste natuurlijk ;-)en die honden hebben we de rest van de dag niet meer gehoord gelukkig.

Volgende week krijgen we dus schietlessen van de buurman, die afspraak staat al meer dan een jaar (of 2 jaar inmiddels) en het was er nog steeds niet van gekomen maar we hebben nu wat meer haast ermee, en de buurman vind het gewoon niet kunnen: hier wonen en niet goed kunnen schieten.

Een boswandeling.

Ik ben een koukleum geworden, heel erg zelfs ;-) maar het is KOUD hier, vannacht wordt het geloof ik zo'n 10 graden en vandaag was het overdag ook niet veel meer 13 graden Celsius. Beetje miezerig grauw weer, dus de verwarming maar eens uitgeprobeerd eventjes. 18 graden in huis is voor ons bijna vrieskasttemperatuur ;-) zelfs met dikke sweater aan. Ik heb zelfs even overwogen om mijn bontlaarzen uit de kast te halen maar wacht daar toch nog maar even mee. Van alle beloofde regen is weer niet veel gevallen, in het pondje staat in ieder geval weer een klein plasje water maar iets is beter dan niets tenslotte. Het meer van Mr Moore op het land van de achterbuurman hebben we niet eerder zoveel kleiner gezien als gevolg van de lage waterstand. Dat zagen we toen we eind van de middag weer eens het bos in zijn gegaan met de honden. Dat was een tijd geleden maar met deze koele temperaturen was het voor de honden ook leuk om daar weer eens uitgebreid rond te snuffelen. Behalve die ellendige stickerburrs in het weiland want we moeten eerst een stukje weiland over voor we in het bos zijn. Het is dit jaar extreem hoeveel het er zijn vanwege de droogte. De maand oktober hebben we minder dan 1/4 gehad van wat we normaal aan neerslag zouden moeten hebben in die maand. En nadat ik Teun de teckel had ontdaan van die rotprikballen had ik overal bloeddruppels aan mijn vingers zitten zo gemeen scherp zijn die stekels. Dus voortaan dragen we de teckels maar tot we in het bos zijn, daar groeien die grassen niet tenminste, Jason heeft er gelukkig veel minder last van (hij eet ze zelfs op !)

En nog steeds hebben we hetzelfde gevoel als toen we hier net woonden en in het bos liepen (alleen verdwaal ik nu niet meer ;-) dat het zo onvoorstelbaar is om je eigen bos te hebben, waar de honden vrij rond kunnen rennen, hertensporen overal staan, door wilde varkens omgewroete stukken grond onder dennebomen, het ruikt er ook zo heerlijk.

En het is ook erg ontspannend, dat is wel eens nodig want.....

Dinsdag stonden we ruim op tijd weer met de auto's en pakketten klaar om een container te laden, echter alles wat eraan kwam.... geen container. Dus om 8 uur maar eens gebeld of die nog zou komen, blijken ze in de haven een reorganisatie doorgevoerd te hebben waardoor er helemaal geen container beschikbaar was op die dag, de trucking company wist ervan maar was vergeten het aan ons door te geven grrrrrr. Alsof we al niet bijna een jaar lange elke dinsdag een container hebben van ze ! Dus laden we nu morgenochtend en bellen we voortaan nog maar de dag van te voren om ze even te helpen herinneren dat wij een container geboekt hebben.

Gelukkig geen vertraging in de verwachte aankomst in Nederland daardoor dus dat is weer een meevaller.

Happy Halloween !!

Niet dat we er hier veel van merken hoor, geen trick or treat aan de deur want wie gaat dat nou met de auto doen ? 8 mijl afleggen voor een handvol huizen ;-)

De versieringen in de buurt hier zijn dit jaar ook veel minder dan andere jaren en waar iemand wel een mooie versiering had gemaakt bij de oprit van balen hooi stond aan de andere kant een paard zich uit de naad te strekken om vooral maar bij die balen hooi te kunnen komen, wat goed lukte overigens ;-)

Gisteren waren we in Palestine waar ze het jaarlijkse Octoberfest hadden, het was druk bezocht en een beetje te vergelijken met een braderie in Nederland. Echter het ETEN, heus met hoofdletters, niet te geloven...... bergen geBBQ-de: worsten, enorme kalkoenpoten, uien, nog meer worsten. Corndogs (hot dog maar dan in een krokant maisdeegje op een stokje), chili's, kobab (soort van denk ik), fajitas enz enz en funnelcakes met allerlei soorten toppings erop. Om de 2 kraampjes stond een eetkraam die druk bezocht werd en bij de kerk was een heuse Mexicaanse dansgroep bezig alleen waren ze volgens mij al een beetje moe geworden want echt temperamentvol zag het er niet meer uit, maar ja, het was dan ook zeker wel een graadje of 28 en je zult dan op een Mexicaans muziekje in je folklorekleding om het half uur een dans op moeten voeren. Ik doe het ze niet na.

En er liepen verklede mensen rond.... alleen ben ik een beetje wereldvreemd geworden in die tijd hier op het platteland, ik zie niet zoveel "vreemde" mensen eigenlijk, behalve op internet. Dus enige vorm van verwondering viel mij ten deel toen ik ze daar ineens "life" zag lopen en bij elkaar staan in groepjes. Er liepen dus kinderen/pubers rond waarvan ik toch echt niet kon zien of wat ze aanhadden - en vooral aan haardracht + wat ze op of in hun gezicht gedaan hadden-nou voor Halloween was of dat ze er altijd zo bijliepen. Jawel, de wereld gaat door en ik wordt een daagje ouder geloof ik ha ha

5 year aniversary

Ik heb Bianca eind december 2003 voor het eerst mijn vriendin mogen noemen. Eemn boekhouder op naaldhakken uit Ter Aar. Binnen een jaar woonden we samen in Driebruggen en in 2006 vertrokken we naar Texas. Je kan niet zeggen dat ons leven saai is. We zijn getrouwd op 25 oktober in Las Vegas, dus ik mag Bianca nu al 5 jaar mijn vrouw noemen en hoop dat nog veel jaren te mogen doen. De boekhouder is inmiddels een rancher en exporteur, de naaldhakken zijn cowboy laarzen geworden, maar ze blijft voor mij diezelfde vrouw waar ik op verliefd geworden ben en nog steeds erg veel van hou.

Onderstaand plaatje is na de huwelijksvoltrekking in the Little White Chapel in Las Vegas

De hekmannen

"De Hekmannen" zijn er ! dinsdag wilden ze het klaar hebben en waren ze hier met 3 man. De oprit aan de weg is nu veel breder geworden en daar zijn de afgelopen dagen al een aantal truckchauffeurs heel blij van geworden (wij ook want ze hoeven nu niet meer vlak langs de watermeter)

Wat de reden van de plotselinge onthaasting is weten we niet, ze kregen het dinsdag niet af, zijn hier vandaag ook de hele dag bezig geweest (met 2 man) en morgen zijn ze hier weer. We hebben een fixed price deze keer dus wij vinden het prima. Ze hebben erg plezier in hun werk, ze werken netjes en hebben dezelfde smaak als wij dus dat is zeker mooi meegenomen. Toch snappen we het soms niet helemaal: in de nieuwe rijbak ligt een dode boom, het ding is loodzwaar en echt wel groot, die moet er nog uit. Dus wij denken dat ze die eerst wel weg zullen trekken maar nee.... de hekken zijn gezet en de boom ligt er nog steeds. Die kan er weliswaar nog steeds uitgetrokken worden maar moet nu een hoek om, lijkt mij minder handig maar het zal wel goed komen, ze hebben kettingzagen en een tractor dus zijn beter uitgerust dan wij voor de klus.

De junkyard is nu 2 x zo groot geworden, de paardenrijbak is GROOT en het ziet er super uit, het hek heeft een liggende plank bovenop zodat het hele hekwerk sterker is tegen duwende paarden (dat doen ze nou eenmaal altijd) maar je kunt er ook op zijn "cowboys" lekker op zitten zo. Gisteren hebben de paarden aardig hun best gedaan om de hekmannen te "helpen" (zouden ze het daarom niet klaar gekregen hebben misschien ? ;-) De palen zijn gezet met een grote boor achter een tractor, anders is er geen beginnen aan met al die boomwortels hier, daarna zijn ze in cement gezet. De paarden hebben wat zakken cement kapot gebeten en opengetrapt, emmers water omgegooid die ze nodig hadden om cement te mengen, 1 heel grote doos schroeven omgegooid in het weiland dus we hebben een poosje op de knietjes gezeten, schroeven van 6 cm uit het gras trekkend en uit de paardenpoep halend, maar het is gelukt, ze zitten allemaal weer netjes in de doos.

De pickup truck van een van de hekmannen is vandaag door Cherokee "schoongemaakt" (zie foto) zou me niet verbazen als er wat tandenkrassen in zijn lak zitten nu. Maar het zijn cowboys dus die kijken daar gelukkig niet van op.

Morgen gaan ze 2 "ranch style" hekken maken voor de nieuwe Riding arena (wat klinkt dat he ? alsof ik goed kan paardrijden ! ;-)zodat we die af kunnen sluiten en een hek voor de carport zodat de paarden die niet verder kunnen vernielen. Het hek wat grenst aan een deel van onze achtertuin wordt dan ook vervangen dus het wordt allemaal heel erg mooi buiten !

Als ik morgen tijd heb maar weer eens het zadel en hoofdstel invetten, Red (van de towing truck) kan dan komende week dinsdag of woensdag na het laden van de container de eerste rit met Boy gaan maken in 2 jaar, dan heeft hij nog een week de tijd om te herstellen voor we weer een container gaan laden ;-) ;-) ;-)

Zeg maar nee.... dan krijg je er 2 pfff

Ik was vanavond wat laat met de katten voeren en ze gedroegen zich wat vreemd, en toen ik even later naar buiten keek werd ik aangestaard door 2 (!!) "bandietensnuiten" die zich heerlijk tegoed zaten te doen aan het kattenvoer achter op de patio . Ze bleven rustig zitten eten, af en toe bliezen ze naar de katten of gromden wat en ze zijn GROOT. Veel groter dan Koen de Racoon die we hier ooit hadden midden op de dag. Geloof dat ik maar even moet stoppen met vissen kopen pffff

Het kunnen echt nare beesten zijn want met zijn 2-en kunnen ze een hond doodmaken als ze in het nauw gedreven worden maar toch zijn ze hoe dan ook een soort van leuk wel.

de 14e alweer ! aahhhh ;-)

3 october het laatste blogje geschreven, schrik, weer 11 dagen verder pfff. Bij de kerk in Centerville verkopen ze al volop pompoenen weer. Ik zag in het plaatselijke krantje dat K2 verboden gaat worden, een soort tabak met marihuana-effect wat een locale supermarkt in Centerville verkocht voor $ 16,-- per pakje. Het is dat het "nieuws" was hier anders had ik het nooit geweten.

Verder is het hartstikke druk eigenlijk gewoon, we hebben af en toe (best vaak eigenlijk wel ;-) het gevoel dat je 's morgens vroeg uit bed stapt en voor je het weet is het weer tijd om erin te gaan zo snel gaat de tijd daar tussenin. Afgelopen dinsdag kwamen we om 6.15 uur uit bed (want "container-laaddag")Hartstikke donker was het nog buiten en toen ik uit het keukenraam keek en de lampen daar aandeed zag ik de reflectoren van de vrachtwagen oplichten buiten, de containerwagen stond er al ! Misschien een beetje gekke afwijking maar dat kan ik dan toch wel een heel mooi gezicht vinden hoor. Zo'n grote vrachtwagen die daar dan naast de opslag geparkeerd staat en een chauffeur die nog even lekker ligt te slapen in zijn vrachtwagen "gewoon" op onze oprit. We maken ze altijd pas wakker als we gaan laden want ze zijn al zo vroeg 's morgen vertrokken hierheen, vaak zitten ze al om 3 uur smorgens in de auto. De honden zijn er al zo aan gewend die worden er niet eens meer wakker van terwijl ze blaffen van elke andere auto zo'n beetje.

Eergisterenavond deden de katten een beetje vreemd in de tuin en liep er toch een WASBEER bij het kippenhok, meestal vind ik wasberen wel leuk om te zien maar deze was erg GROOT er zag er helemaal niet vriendelijk uit met die hoge rug en dat stijve loopje zo in het halfdonker maar dat heeft zeker met Jason zijn gegrom te maken gehad. Wasberen lusten trouwens ook graag vis, we hebben ze allemaal nog maar het is wel heel "toevallig" dat we jaren geen wasbeer zien en nu we een vijver (met verse vis) hebben ineens wel... ;-)

Vandaag zijn de hekkenzetters ook geweest om te meten en offerte te maken. Die belden eind van de middag al met een prijs dus hopelijk gaan ze morgen al beginnen.

Alvast 1 vrachtwagenchauffeur vandaag was heel blij met het vooruitzicht dat onze hekopening een stuk wijder gaat worden, dan hoeft hij niet meer achteruit naar binnen te rijden maar vooruit het hek in, draaien bij de barn en dan lossen, een stuk gemakkelijker voor hen.

Het is nu 11.23 PM dus tijd om de compuut uit te gaan zetten, morgen weer een nieuwe dag !

BRRRR ;-)

Vandaag is voor het eerst sinds - ik geloof ergens begin mei- voor het eerst niet de airco aangegaan in huis ! en hij is niet eens stuk..... het is gewoon niet warmer geworden dan 28 graden in huis vandaag. 's morgens is het al een heel stuk frisser, het is af en toe zelfs maar 13 graden als ik om 7 uur naar buiten stap om de katten en paarden te voeren. Dat was wel even schrikken de eerste ochtend dat het zo koud was en je stapt dan vrolijk in je korte broek en hemd de deur uit ;-) We kunnen het ook 's nachts goed merken, blijkbaar komt er wat "wildlife" dichter bij huis en Jason heeft erg goede oren.... vannacht was het weer zover: BLAFFEN, echt met hoofdletters ! Wat ging die hond tekeer in huis weer, hem straffen heeft weinig zin, hij snapt er niets van dus we zetten hem dan maar weer midden in de nacht op de bank in de huiskamer(dat is zijn bed), hij zucht dan een keer dramatisch en net als je weer bijna in slaap valt gaat het 'alarm" opnieuw af. Wel prettig om zo'n goede waakhond te hebben maar hij slaapt daarna de hele dag zo'n beetje (de teckels ook ;-)en wij zitten eind vd middag te gapen achter de compuut.

En met dat koelere weer wordt het ook weer hoog tijd om wat dingen buiten aan te pakken want daar is weinig van terecht gekomen, zeg maar zo goed als niets eigenlijk.

We zijn nog op zoek naar iemand die goed een stevig hek kan zetten want de junkyard moet uitgebreid worden en dan kunnen we direct aan de andere kant van het hek er een paardenrijbak tegenaan maken, dan kan ik tenminste weer eens met Boy gaan rijden want ik bedacht me vandaag met schrik opeens dat hij al bijna 2 jaar "vakantie" heeft hier. En als ik hem zo af en toe in volle galop en ondertussen blij bokkend de merries achterna zie gaan op het weiland is het misschien wel verstandig de eerste rit maar door iemand anders te laten doen als het zover is ;-) Red heeft niet alleen verstand van auto's maar heeft ook paarden getraind voor de politie dus die heeft wat meer ervaring dan ik.

Het blauwe gebouw willen we dit jaar nog ombouwen tot een soort cabin voor gasten, dus alle auto onderdelen van ons die daarin liggen gaan naar de barn en dan gaan we het isoleren, keukentje erin maken enz. maar dat zal ook wel deels door een klusjesman gedaan moeten worden want we hebben er zelf niet echt veel tijd voor om het binnen een redelijke termijn af te gaan krijgen en we willen het volgend voorjaar toch zeker klaar hebben want dan komen er weer hollandse gasten. Leuk hoor !

BRRRR ;-)