Nog 1 nachtje slapen......

En dan is het zover op 22 februari 2012.....de MIJLPAAL van 50 JAAR !

alvast HAPPY BIRTHDAY HONEY !!! want morgenochtend vergeet ik natuurlijk (leeftijd is dat ;-) om een bericht op ons blog te zetten want als het goed is staat er dan weer een container klaar om te laden.



p.s. 1 de taart ziet er gelukkig in het echt een stuk lekkerder uit dan op de foto ;-) het lijkt wel mosterd dat geel, maar dat hebben ze misschien gedaan ivm waar Abraham.... ? 50 hi hi tjonge (gniffel)

p.s. 2, ik was voor het eerst hier bij de contactlenzenmister geweest een paar weken geleden, heb ik nieuwe lenzen gekregen (die van mij waren al zou oud dat hij het type niet herkende zelfs maar....... ik heb een LEESBRIL nu ook pfff (Hans had die al natuurlijk ;-)

Maar... we voelen ons beiden nog piepjong & "still going strong" !!! Love you Babe en op naar de volgende 50 jaar !

Truck Drivers...

we schrijven niet zo vaak, of eigenlijk nooit over onze (soms maar toch wel met enige regelmaat ;-) ENORME ERGERNISSEN ! want over Truck Drivers kunnen we een boek schrijven zo onderhand. vanavond hebben we er zo 1 die willen we even delen, zo van "schrijf het van je af" / Lieve Mona ofzo
zaterdag belt een chauffeur op om een busje af te leveren hier, hij komt misschien zondagmiddag, ik vertel hem zeer nadrukkelijk om NIET na daglicht te komen want het is hier AARDEDONKER buiten s'avonds. Tuurlijk zou hij dat niet doen ! Hij belt zondag dat hij hier maandagochtend om 8 uur gaat zijn...... natuurlijk niet, hadden we ook niet verwacht dat hij er dan zou zijn want dat gebeurt nooit met truckdrivers op 18 wheelers
Om 3 uur vanmiddag belt hij op dat hij onderweg is van Dallas naar hier, en jawel om 6.30 uur in de avond komt hij aan (hij zal ondertussen wel een 8 gangen diner genuttigd hebben of nog even snel een klusje tussendoor aangenomen) en het schemert al heel behoorlijk buiten, schemering duurt hier zo'n 10 minuten en dan is het DONKER. Auto gelost en hem verteld dat hij verder op de weg, 1 mijl van hier achteruit kan draaien en terug hierheen.
Na zo'n 15 minuten hoorde ik hem nog niet terug voorbij komen en jawel: telefoon ! ik zit verzakt ! jullie MOETEN me komen helpen, geen vraag maar MOETEN. Pfff Geen probleem hoor, we zetten gewoon onze Tahoe voor een 18 wheeler en die trekt je er wel even uit, (zie foto, zo groot zijn die dingen dus) wat denkt zo'n sukkel wel niet zeg. Dus Hans erheen gereden en die hele truck niet te vinden en zijn toch echt wel erg GROOT maar Mr bijdehand de Trucker was natuurlijk veel verder dan 1 mile gereden.... Belt die man weer op, ERG BOOS is ie ook nog want uiteraard ligt het helemaal aan ons (!) dat hij verkeerd gereden is in het donker (!) en nu verzakt zit ook nog (!) Allemaal ONZE SCHULD. We waren van plan om de buurman van verderop te vragen met zijn grote tractor te gaan kijken want om een 18 wheeler met auto's erop ergens uit te trekken heb je wel wat zwaars nodig, tja en toen kregen wij nog een keer de schuld van alles, en eindigde de man met een schreeuwend F... YOU !!! tegen Hans, uiteraard hebben wij de tussenpersoon die dit bedrijf in heeft gehuurd bericht gestuurd, niet dat dat iets zal helpen maar als je het niet meldt veranderd er zeker nooit wat.
En het is nu echt aardedonker buiten en hij staat nog steeds ergens in de bush bush verzakt en voelen wij ons totaal niet geroepen om ook nog maar 1 vinger van een eens helpende hand naar hem uit te steken. Hij vraagt het maar aan een paar locals daar ergens, en dan mag hij maar hopen dat ze geen kettingzaag hebben ;-) ;-) ;-)

Een boswandelingetje

Zoveel mogelijk probeer ik in de vrije tijd in het bos aan het werk met de tractor, struiken eruit schuiven, waterkeringen maken zodat het als het regent (gisteren geweldig 14 cm regen gehad !) dat het niet direct afloopt naar de buren maar op ons terrein blijft en op de open plekken ga ik gras zaaien voor de paarden, het groeit daar in ieder geval beter dan in het weiland op die arme zandgrond. We krijgen mooie brede bospaden waar het lekker wandelen is maar er moet ook nog veel weggeknipt worden wil ik met de tractor erdoor kunnen zo onbegaanbaar is het nog op veel plekken. zo ook vandaag....

Eind van de middag was ik zoals gebruikelijk weer even met de honden op boswandeling, grote snoeischaar mee want alle struiken die in de weg staan (het zijn er veeeeel) knip ik zoveel mogelijk af. De takken gooi ik op een grote hoop die ik nog een paar keer goed aanstamp. De snoeischaar maakt vreemde geluiden af en toe, piept en kraakt maar doet het nog goed, druppeltje olie zou geen kwaad kunnen een keer. In het bos klinken ook allerlei geluiden, geritsel, krakende takken, fluitende wind, eekhoorns, vogeltjes. Zo ook vandaag, knip- gooi op de hoop- en STAMP en..... SSSSSSSisssssss een zacht merkwaardig geluid en ik had het kunnen weten aan mijn nekharen die spontaan overeind gingen staan. Maar nieuwsgierigheid won het (sukkel die ik ben, geluk houdt toch een keer zou je denken) dus ik nog eens goed gekeken waar dat geluid vandaan zou kunnen komen maar niets en stilte... hmmmm knip- gooi op de hoop maar niet meer stamp deze keer en weer sSSSSisssss..... en ineens wist ik het: wat ik eigenlijk al direct had geweten aan mijn toch wel goede instinct.... alleen mijn nieuwsgierigheid is niet zo handig ;-) IK HAD OP EEN SLANG GESTAMPT ! onder de dikke laag herfstbladeren bewoog zich ineens iets erg boos met weer een klaaglijk sissend geluid en ik ben heeeeeel snel met de hondjes het bos uitgegaan, op die plek kom ik voorlopig niet meer tenzij met de tractor ;-) en voortaan ook maar mijn dikke werklaarzen aan het bos in..

BITTERBALLEN ! jawel

Het is al jarenlang een speekseltrekker van formaat bij ons: een foto van een kroket of bitterballen (er zijn zo van die mensen die vinden het leuk om ons te vertellen / emailen dat ze die avond even lekker bij de snackbar een broodje frikadel of kroket gaan halen ;-) of een email met een FOTO erbij, dat is nog erger. Vooral die van zo'n lekker dikke Kwekkeboom, die zijn het ergst, slik.
Maar............hoera hoera, het is GELUKT...............ZELF BITTERBALLEN MAKEN ! de reden: Ik had dus vorige week via internet kroketten besteld, frituur schoongemaakt, verse 100% plantaardige olie erin en hop kroketten gebakken, de smaak was goed maar tjonge het leek wel kauwgom aan de binnenkant zo taai en ik had ze echt goed gebakken zoals het moest, geen gruwelijke beelden van opengebarste kroketten in de frituur en zo, maar gewoon niet wat we ons ervan voorgesteld hadden. En dus heb ik gisteren bouillon gekookt, een roux gemaakt, het geurde al veelbelovend dus ik had goede hoop, daarna het hele spul door elkaar geroerd en proeven en proeven tot je er misselijk van bent en dan een nacht laten staan. en vandaag kroketten draaien, nou ja.... het spul was zo kleverig dat ik met goed fatsoen er geen kroket van heb kunnen maken (zo goed ben ik ook weer niet ;-) dus dan maar bitterballen gemaakt. Wat een gekledder is dat, ik hou daar helemaal niet van, auto onderdelen met olie eraan en zo maakt me allemaal niet uit, afgebroken nagels, paarden op de kont krabben ik heb er geen moeite mee maar kleverige ragout (of deeg) aan mijn -goed schoongepoetste en geschrobde- handen, tussen je vingers en onder je nagels brrrr wat een vies gevoel is dat.
Maar goed, het went want om nu 3 dagen ragout te eten is ook wat tenslotte, dus we hebben dapper verder gepaneerd en ballen gedraaid, ik had er voorzichtig maar niet te veel gemaakt.... na een uurtje heb ik ze in het (niet te) hete vet gedaan en ooohhhh wat zijn ze LEKKER !!! ze smaken echt naar hollandse bitterballen ! boven verwachting zijn ze gelukt al zijn ze wel Texas size geloof ik maar ik ben erg trots op mezelf dat snap je wel natuurlijk, de rest van de ragout heb ik ook bitterballen van gemaakt en die gaan de vriezer in. Nu zal dit voor menigeen een simpel recept zijn om te maken maar voor mensen met mijn geduld is het absoluut een culinair hoogstandje en dus gaan we volgend weekend gewoon chinees halen (met Sushi voor mij) dat is een stuk gemakkelijker en inclusief heen en weer rijden kost het nog minder tijd ook ;-) ;-)

Op de foto de "rauwe" bitterballen voor in de vriezer, die andere zijn al op namelijk...

Happy New Year

Oh Denneboom, oohh Denneboom

Ik had al eens eerder geschreven over de bijzondere denneboom in ons bos, die enorme Pine Tree met die U vorm erin. Iemand vertelde mij eens dat het een Marker tree of Indian tree zou kunnen zijn, dat is toch wel even erg leuk zoiets in je eigen bos maar ik heb me er verder niet echt erg in verdiept.
Vorige week was ik weer eens wat aan de eeuwig niet te winnen oorlog tegen het struikgewas aan het doen en jawel, we hebben er nog zo 1 ! een stuk kleiner maar de "aanwijs"tak wijst ongeveer in dezelfde zuidelijke richting als die andere grote en verderop staat nog een eik met ook zo'n vreemde afwijking. Op het land van de buurman schijnt vroeger ooit een Summer Camp voor Native Americans geweest te zijn, hij heeft ook menig pijlpunt gevonden daar en omdat er zoveel jaar geleden nog geen wegwijzers stonden werd dus een jonge boomtak met een touw of leren strap vastgezet aan de grond, wijzend in de richting waar het water / camp was. Het is dan toch geen toeval zou je denken dat die bomen hier staan. En omdat ik natuurlijk ontzettend nieuwsgierig ben naar dat soort historische dingen, zeker als het op je eigen terrein is heb ik vandaag foto's gestuurd naar een commissie die onderzoek doet naar dat soort zaken. Ik heb al bericht van ze terug dat de boom met de grote U vorm waarschijnlijk inderdaad een Indian Tree is en die andere met die vorm erin kan het ook zijn als zijn stam groter is dan 15 inch in diameter en dat is die vrij zeker. Dus morgen even met de meetlat het bos in weer ;-)
Ze hebben onze coordinaten en wellicht komt er iemand kijken van de commissie of "onze boom" inderdaad toegevoegd kan worden aan de lijst met Indian Trees in Texas. En mocht het toch geen Indian Tree blijken te zijn.....dan vind ik hem nog net zo mooi.
Volgende week houden we een weekje vakantie, of beter: we laden geen container, maar moet dan ook bezig met de jaarafsluiting voor de boekhouding (joepie pfff) en de orders, pakketten etc gaan natuurlijk gewoon door. Maar dan heb ik toch weer even tijd om het bos in te gaan, dit keer schep en hark mee en eens kijken of ik ook heeeel misschien wel een paar pijlpunten kan vinden bij die bomen.... ;-)

Marley na 1 jaar

Marley is vandaag precies een jaar bij ons, hij is nog even schattig.

Merry X-mas and a great 2012